To our babygirl Quinn

There she was! The 2nd of May 2017 our third little girl Quinn was born!

Read this blog in English

We thought we were complete. We thought we were happy and whole as a family. We thought wrong.

You filled a void in our hearts we didn’t realize was there. All four of us are totally in love with you, and you are so so so welcome here!

From the first time i picked you up, umbilical cord still attached to my body and I instantly knew… i know you. You where always meant to be with us.

Our little family of four is now a quintuple! And the five of us are going to travel the world and make adventures together!

Right now you are two weeks old, and you are sleeping in my arms. I will always hold you when you need me to, listen to you went you need to be heard, catch you whenever you fall, and push you forward whenever you’re trying to lift off and fly…
To me, you will always be my baby, lying in my arms like you are right now.

You are so tiny. So pure. So sweet. So we captured you’re beauty and innocence. Cherishing this moment, keeping it with us for ever.

We-love-you-so-much…

Lees deze blog ook in het Nederlands

We dachten compleet te zijn. We waren gelukkig met ons gezin, het voelde als “af”. En we zaten er zo erg naast.

Jij vulde een leegte in ons hart waarvan we niet eens wisten dat hij daar was. Wij zitten alle vier op een roze wolk, en we houden zo, zo, zoveel van jou!

Van het eerste moment dat ik je in mijn armen had, nog samen verbonden door het navelstreng wist ik meteen… Ik ken jou! Jij hoort bij ons, zonder jou zijn wij niet compleet!

Ons kleine gezinnetje van vier is nu ineens een quintuple! En met z’n vijfjes gaan we de wereld verkennen en avonturen beleven!

Op dit moment ben je twee weekjes oud, lig je in mijn armen, en je slaapt. Je bent zo mooi en lief… Ik zal je altijd vasthouden als je dat nodig hebt, naar je juisteren als je gehoord wilt worden, ik zal je vangen als je valt, en je voortstuwen als je probeert te vliegen.
Voor mij, zul jij voor altijd mijn baby zijn, zoals je hier in mijn armen ligt te slapen.

Je bent zo klein. Zo puur, So lief. We hebben je schoonheid en onschuld vereeuwigd. Zodat we dit moment kunnen koesteren en voor altijd kunnen bewaren.

Wij-houden-zo-veel-van-jou!

Photography: Jolanda Marti & Michiel Fook

Expecting Wild

So lets be honest… from the 38th week in pregnancy I’m not the most charming person around. I only fit my biggest maternity joggers and I can walk (or actually wobble) around for a max of 10 minutes before crashing. And i skip doing my hair or make-up all together. So, i’m not even trying any more. I accept the fact that i’m going to be a big fat clumsy whale until giving birth. And after that I will be a big jiggly and wobbly pudding mommy… but. The happiest and luckiest jiggly mom there can be!

We will be the proud parents of three beautiful little girls! And then it hit me… this will probably be the last time ever being pregnant. Never again will my belly be this big. Never again i will feel new life growing inside me! Never again i will get to wonder how she will look, how her character will be, how her voice will sound.

Especially the last couple of weeks of pregnancy are just too surreal… a full-term baby, ready to be born is moving around in there. But when? The waiting, expecting, wondering. It’s all such a precious experience.

So we decided to celebrate this moment and capture it’s beauty, power and romance in this photoshoot. Getting myself off the couch, out of my comfy stretchy pants and wide sweater… and in to the prettiest outfits I could still fit into. (Not much as you can see) Making an effort to do my hair and even put on a little bit of make-up!

And yes, i know… my belly is really huge. And I decided to be extremely proud of it! As i’m also going to be of my body after giving birth… so thankful for my 3 baby girls it has given me. I will be giving myself time and respect to heal while my body nourishes my two youngest daughters. The woman’s body is so strong and giving. Never thought I could do all of this… I’m in awe of all that is happening at this moment.  I’m just so thankful.

Today is the 29th… three days past my due date. But i’m not holding my breath. She is quite comfy in there. Im guessing she will present herself around 41 weeks. Just as her sisters did! In the meantime we are being patient and happy what every day brings us while we wait on the new little Wild child.

Follow our Instagram and Facebook page to be kept updated on all baby-arrival news!

 

7

So here the result of the 39 weeks and 5 days pregnancy shoot!

Enjoy!

Photography: Michiel Fook

Gezocht: Zwangerschap Bubbel #Timeout

Dat elke zwangerschap anders is dat weten we allemaal wel… maar iets weten of ervaren is toch iets anders. Ik mag gerust zeggen dat ik deze derde zwangerschap ietsje (boel) heb onderschat. 

Been there, done that… doe ik er wel gewoon even bij. Uuuuh, nope. Dus niet. En nu met 38 weken zwangerschap besef ik me dat die “zwangerschap bubbel” die ik twee keer eerder heb mogen ervaren, dat gevoel van “ik ben er klaar voor, laat maar komen” er gewoon niet is.

 

De bubbel

Het zal vast voor elke zwangere anders zijn en anders worden ervaren, maar bij mij is de bubbel een soort van state of mind waarin je beland in de laatste weken van de zwangerschap. Een zone waarin tijd vertraagd en je hoofd niet alles meer helder registreert. Meer omdat het allemaal niet meer belangrijk is. Je laat alles los. Daarmee ook enige angst of negatieve gevoelens naarde bevalling toe… sterker nog, je krijgt er zin in, het verlangen naar je baby word groter dan de huivering om te moeten bevallen. Je wilt je kindje in je armen, en vooral ook uit je buik.

Op het moment dat bij mijn vorige twee zwangerschappen de weeën begonnen, zat ik zo diep in de bubbel dat mijn lichaam kneiter veel endorfine aanmaakte! Met andere woorden, super fijne bevallingen gehad waarin ik alles aankon en alle weeën zonder problemen kon handlen.

 

Wanneer dan?

Maar nu… 38weken zwangerschap en geen bubbel, geen relaxte laat maar komen state of mind. Ik ben me pijnlijk bewust van alles waarin in mijn lichaam gebeurt en straks gaat gebeuren.

Als op een middag mijn kleine meisje in mijn buik draait en van buiten af zie ik de vorm van elleboogjes, voetjes, billletjes en scheenbeentjes… Ik voel haar draaien tegen mijn darmen, duwen tegen mijn ribben en drukken in mijn bekken. En opeens voel ik niet alleen vertedering en liefde… Tot mijn spijt komt er inneens het bezef dat er iets in mij leeft, iets groots, iets enorms, en dat iets drukt op al mijn organen…en dat iets moet er straks uit! Ik voel lichte paniek opkomen. Mijn hart slaat op hol mijn keel knijpt dicht en ik krijg bijna geen lucht meer! En plotseling schrik ik van mijn eigen gedachtenstroom. Dit voelt zo naar en eng, ik herken mezelf gewoon even niet meer. 3 zwangerschappen en voor het eerst ervaar ik zulke nare emoties bij mezelf. Van de schrik ben ik in een klap weer nuchter, dit slaat nergens op. Een paar keer diep ademhalen. Mijn hart bonkt nog na, en langzaam voel ik de adrenaline wegebben.

 

What is happening!?

Ik ga bij mezelf na. Waarom sta ik er nu zo anders in dan de vorige twee keer? Misschien is het wel dat ik ook geen tijd en ruimte in mijn leven maak om in die bubbel te komen. Ik ben zelfstandig ondernemer, dus dan ga je wat langer door… ik heb al twee lieve meisjes rondrennen, en daarnaast nog een mega verbouwing van onze hele bovenverdieping.

Nu gaan de meisjes al erg vaak naar de opa’s en oma’s en doe ik het lichamelijk heel rustig aan… in mijn hoofd is het een ander verhaal.

Ik “moet” zoveel van mezelf, en dat is normaalgesproken niet erg. Omdat ik die dingen allemaal graag zelf wil doen. En dan moet je jezelf af en toe puschen… Maar ik merk dat wat ik de laatste tijd van mezelf verlang niet realistisch meer is met 38 weken in een 3e zwangerschap.

 

Ik “Moet”…

De checklist is oneindig en veel dingen daarop zijn op dit moment totaal onnodig.

Ik “moet” nu helemaal niet elke dinsdag een vlog online zetten… zoveel volgers heb ik toch nog niet op dit moment. Dat kan ik ook wel weer oppikken na de kraamweken.

Ik “moet” nu niet naar alle feestjes en verjaardagen waar we worden uitgenodigd. Lichamelijk is dat niet meer te doen.

Ik “moet” nu niet perse een enorm moestuin aanleggen in de tuin. Dat kan ook later.

Ik “moet” nu niet onze hele financiën gaan checken en regelen. Dat kan ik uitbesteden, het lukt mij gewoon niet meer.

Ik “moet” nu niet perse mijn website alle social media up to date houden en iedereen intensief volgen. (Hoe leuk ik dat ook vind)

Ik “moet” nu niet perse allemaal leuke dingen te doen mijn andere twee liefe meisjes. (Ja, deze doet wel pijn) Maar dat gaat nu even niet. Ik ben zo moe… Ze mogen bij mij komen knuffelen en kroelen, en praten en Haley mag zelfs bij me komen drinken… meer heb ik niet te bieden op het moment.

Ik “moet” niet, ik moet niet ik moet niets!

Tijd om prioriteiten te stellen en de druk die ik zelf op mij leg te verlagen. Beseffen dat 90% van deze dingen niet “echt moeten” maar dat ik die druk die ik voel door mij zelf gecreëerd is. En ik dus ook zelf kan wegnemen… Tijd om twee versnellingen terug te schakelen. Ik rond nog enkele projecten rustig aan af en dan eerst maar even een klein meisje op de wereld zetten.

Hoog tijd voor die zwangerschap bubbel die maar weg blijft… Als het niet vanzelf komt, dan blaas ik wel een bubbel om me heen. Ook goed. x

 

Carry in style -Carry you home

The baby-carrying way of life.
Wherever we go we take our baby with us! No problem, she just hops on our back and she gets te see the world from her private VIP seat.
Plus we get all those extra bonus cuddles from her!

It’s really a livestyle thing. Not having to stay at home for all those naps, she prefers to sleep close to us. We can entertain her, so much to see from up there. And she gets to view and explore the world from a safe place. So where ever we are she is getting everything she needs.

This feeling of keeping your child close to you and carry them is a hard thing to describe with words.
PinkNova desided to produce a song about it. A thing that has never been done before as far as i know!
The dutch singer-song writer Bart Voncken wrote the song for them called “I will carry you home”
The song is just so sweet and sincere, it communicates exactly that feeling of keeping your child close you ,and caring for them more than anything in this whole wide world! Can’t help but getting all emotional every time i hear it!

With our photograpy and videography we always try to show how we experience this world and illustrate our feeling of being close and connected to each other as a family. Ilse and Judith from PinkNova came to us width the question if we would like to use the song in our newest video.
And offcourse we would like that! Actually, it’s a huge honor!

We took a little break in putting our video’s online. The shots of our adventures from the last view months were saved to make one compilation video for the song! Nothing fancy, just the four of us, living our lives, going on roadtrips, cuddling on the couch, loving eachother, and carrying our babygirl with us. Honest, sincere, real images. Beautiful but not prefect, just as real life.

Scroll down to see a view pictures we took while shooting the video.

In the next couple of weeks we will publish the complete video’s where this compilation video is made out off!
Lots of unseen footage and complete photo series and stories behind every scene to come!
Don’n miss our updates! Make sure to follow us on Instagram and to subscribe on our Youtube chanel to keep up with all our new video’s and stories.

Fell in love with the stunning babywraps in the video? I Know right!? They are amazing! Be shure to Like PinkNova on Facebook to get all updates on new designs and availability info!

Hope you enjoy and relate to the song and the video, we had lots of fun making it!

– This blogpost is made in collaboration with  PinkNova  –

Watermerk
Photo & Videography: Jolanda Marti & Michiel Fook  –  Wild & Boho 
Music: Bart Voncke
Baby Wraps:  Pinknova
Logo_PinkNova-081

Carry in style – Deep Autumn Leaves

Let it goooo let it gooooo.
We are feeling a bit like Elsa in this magical Frozen landscape!
Often i find myself beleving in fairytales and dancing singing realy loud with my 5 year old daughter.
We are enjoying every second of our magical freezing powers before it melts away to make room for our magical spring-flower powers.

– This blogpost is made in collaboration with Pinknova

Photography: Michiel Fook

Logo_PinkNova-081
Baby Wrap:  Pinknova – Deep Autumn Leaves
78% Organic Cotton, 22% Peruvian Baby Alpaca Wool, 290 gr/m2
These Leaves are for texture lovers! Deep Autumn Leaves is a lustrous wrap made with Peruvian Baby Alpaca Wool, one of the finest and most exclusive wools of the camelids & strong organic cotton.

Pin It on Pinterest